Schrijf mee in mijn dagboek

Mijn dagboek blog

Mijn dagboek blog

Mijn dagboek blog

 

 

Luna zal begin maart worden opgenomen voor klinische dagbehandeling. Er moet, net als voor Kaat het jaar ervoor, taxivervoer geregeld worden. In 2014 werd ‘ziekenvervoer’ nog betaald door de zorgverzekering. Ook hiervoor mogen wij nu aankloppen bij de gemeente; 'Zeg wat woont u hier leuk, u kunt die kosten toch wel zelf betalen?'.

Dus begin februari bel ik, niets vermoedend, naar de gemeente. De receptie heeft geen idee, wie daarvoor verantwoordelijk is; ‘U wordt terug gebeld’. Natuurlijk, maar ik hoor niets. Die week erop bel ik nog maar eens en krijg zowaar iemand aan de lijn die ‘mijn vaste contactpersoon’ zal zijn. Het is een -‘ik heb geen flauw benul waar ik mee bezig ben’- Nitwit, die duidelijk fungeert als doorgeefluik. ‘Sorry dat moet ik even overleggen met mijn leidinggevende.... Mijn leidinggevende zegt dat...’ en meer van dit soort geldverkwisting. Ik blijf beleefd, men heeft mij reeds gewaarschuwd dat je deze ambtenaren het beste te vriend kunt houden. ‘Als ze de pik op je hebben, doen ze niets meer voor je’. Een gewaarschuwd man telt voor twee. Een aantal weken en een aantal beleefde telefoontjes verder, ontvang ik eind februari bericht dat de gemeente vanuit de wet niet verplicht wordt het vervoer te regelen en dat zij hierin zelf het beleid gaat bepalen. Mijn antwoord:

Beste Nitwit,
Wij hebben direct contact opgenomen met het ministerie van Volksgezondheid! Deze geven aan dat de zorg die voorheen door de zorgverzekering werd vergoed, nu door de gemeente uitgevoerd en vergoed gaat worden. In de Jeugdwet staat dat het de gemeente vrij staat om zittend vervoer in de jeugd-GGZ naar eigen inzicht te organiseren, naar het oordeel van het college. Naar eigen inzicht organiseren, dus niet naar eigen inzicht wel of niet uitvoeren!! Gemeenten hebben ook de plicht om hulp en ondersteuning te bieden. Vervolgens hebben wij, op advies van het Ministerie, contact opgenomen met de Ombudsman die ons Juridisch zal gaan ondersteunen. Ter aanvulling, treft u bijgaand een factsheet aan, die aangeeft wat uw rechten en plichten zijn. Download hier de factsheet.

Wat zegt de wet?
Invulling van de verplichting
Veel gemeenten hebben op het netvlies dat zij een wettelijke verplichting hebben op het gebied van vervoer naar de jeugd- hulpaanbieder. Navraag in het land leert dat gemeenten op twee manieren invulling geven aan hun verplichting:
• gemeenten nemen zelf een taxibedrijf in de arm voor vervoer van/naar aanbieders
• gemeenten bekostigen het vervoer als onderdeel van hun inkoopafspraken
    met aanbieders

Kort daarop word ik gebeld om een afspraak te maken voor een ‘keukentafel-gesprek’. Ik verheug me op de kennismaking met mijn nieuwe vriendin Nitwit en haar leidinggevende.

Nitwit vertelt dat ze bij Stichting Jeugdzorg heeft gewerkt. Ik vraag mij af wat ze daar dan wel gedaan zou kunnen hebben. Toiletjuffrouw? Haar leidinggevende voert het gesprek en geeft aan dat het standpunt van de gemeente Waalwijk onveranderd is. Wanneer wij hun wijzen op de wetgeving, geeft zij aan dat het aan de gemeente zelf is, om dit naar eigen interpretatie in te vullen. De gemeente wil eerst kennismaken met het gezin en kijken wat de mogelijkheden zijn binnen het ‘eigen netwerk’, om het kind te vervoeren. Te belachelijk voor woorden, maar een politiek antwoord lijkt me beter. ‘Mijn broer woont in Zweden, de zus van Jur in Eindhoven, de ouders van Jur zijn te oud, mijn vader is invalide en mijn moeder runt haar eigen bedrijf. Ons netwerk is dus beperkt’.

Vervolgens wordt gevraagd in hoeverre Luna in staat is om met het openbaar vervoer te reizen. Mijn bloed begint te koken. ‘Mevrouw, onze dochter gaat naar een klinische dagbehandeling, ze kan niet eens naar school, laat staan 'reizen met de bus'. En het is toch ondoenlijk als je je realiseert dat alleen de heenreis al 1 uur en 12 minuten bedraagt.’ Ja, ja ik ben goed voorbereid.

Niet geheel verrassend wordt dan gevraagd of wij haar dan niet ‘gewoon’ zelf kunnen brengen. Voor ik het weet heb ik het al gezegd; ‘Als u wilt dat ik mezelf doodrij door oververmoeidheid, dan zou dat een prima voorstel zijn. En anders rij ik zelf wel tegen een boom! Heeft u enig idee wat een impact dit alles heeft op mijn leven? Ik heb mijn baan al moeten opzeggen, ik heb geen 5 minuten meer voor mezelf en nu stelt u voor dat ik twee keer per dag 1,5 uur in de auto ga zitten? Begrijp ik het goed?’ Jur werpt me een blik toe die vertelt dat ik me gedeisd moet houden. Het blijft ijzig stil. Ik zie dat hun dikke nekken rood beginnen te worden. ‘En daarbij’, vervolg ik, ‘heeft Jur een druk bedrijf en hij kan ook geen 2,5 uur per dag afwezig zijn. Hij werkt al in de avonden en weekenden opdat hij op zoveel mogelijk momenten thuis kan zijn als de kinderen of ik hem nodig hebben’. 

‘Wat wonen jullie hier trouwens prachtig, zijn die paarden van jullie?’ ze knikt met haar hoofd naar de foto’s aan de muur. ‘Ja dat klopt, die paarden houden ons op de been.’ snauw ik kort af. Ze neemt twee slokken water en gaat verder; ‘De gemeente is verplicht om ook naar de eigen financiële middelen van een gezin te kijken. Gezien jullie leefomstandigheden, neem ik aan dat jullie de taxikosten zelf kunnen bekostigen.’ Jur geeft me een schop onder de tafel nog voordat ik mijn mond kan openen en hij neemt het woord. ‘Mevrouw, mijn vrouw is altijd kostwinnaar geweest en zij heeft haar baan moeten opzeggen om voor onze kinderen te zorgen. Ons eigen bedrijf heeft vanwege de economische crisis ook hard te verduren gekregen. Het feit dat wij hier kunnen blijven wonen komt omdat dit pand een bedrijfswoning is. De hypotheekschulden worden opgebouwd in het bedrijf. Waar moeten wij in vredesnaam € 380,- per week vandaan halen?’ De twee dames hebben inmiddels opvallend rood aangelopen hoofden. ‘Om dat te bewijzen, willen wij graag inzage in uw financiële administratie.’ Nitwit wendt haar ogen af. ‘Die krijgt u niet, dat is persoonlijke informatie waar u geen recht op heeft.’ Jur blijft altijd super cool en zakelijk.

We moeten een formulier invullen met daarop de officiële aanvraag voor ziekenvervoer om te bezien of er aanspraak kan worden gemaakt op de hardheidsclausule, nu het hele ‘gezinsplaatje’ compleet is. Ik vraag of die clausule de formule betreft die de verzekering ook hanteerde. ‘Wij komen namelijk boven de 250 uit, wat betekent dat wij aan de eisen voldoen om vergoeding te krijgen’. Ze geeft aan dat het meer behelst dan alleen die formule en verwijst naar de verordening en de beleidsregels. De gemeente zal binnen 6 weken een beschikking opmaken. Wanneer wij het daarmee niet eens zijn kunnen wij nog bezwaar maken tegen die beschikking. ‘Maar het is nu eind maart en ik heb begin februari al gebeld om het vervoer aan te vragen', breng ik hier tegenin. Ze geeft aan dat er geen officiële aanvraag is geplaatst, maar een verzoek tot informatie. Dat komt omdat de gemeente dacht dat het een ‘eenvoudig’ verzoek was en ging ervan uit dat dit snel geregeld kon worden. Met andere woorden: Onze gemeente blijkt echt geen flauw benul van de wetgeving te hebben.

Wat zegt de wet:
Vervoer voor kinderen met psychische aandoening:
• naar dagbesteding: Jeugdwet (gemeente)
• naar logeeropvang: Jeugdwet (gemeente)
• naar jeugd-ggz aanbieder: Jeugdwet (gemeente)

Een week later geeft de gemeente een beschikking af voor het vervoer. Volgens de gemeente valt Luna onder de WMO individueel vervoer. De gemeente betaald het vervoer, maar wij betalen de ‘eigen bijdrage’. Dit is € 0,65 per zone, per rit. De gemeente betaald € 9,- per zone. In ons geval komt dat neer op  € 1310,40 per jaar. Dit keer schrijft Jur een brief naar de gemeente.

Beste Nitwit, wethouder en burgermeester,

Met stomme verbazing hebben wij vernomen dat wij € 1300,- bij moeten dragen aan de vervoerskosten naar de GGZ instelling. Vooralsnog is mij niet bekend wat de ondergrond hier van is of welke wettelijke bepaling dit voorschrijft. Ik heb contact met het Ministerie opgenomen en hun antwoord is heel duidelijk; ‘dit mag niet!!’ In de Jeugdwet staat dat de gemeente de verplichting heeft het vervoer te regelen en te betalen. Ook heb ik contact opgenomen met de VNG (Vereniging van Nederlandse Gemeenten) en ook zij beamen dit. Daarnaast; 'Hoe moeten wij dat betalen?'

Als jullie zo doorgaan komen er met zekerheid nog een paar patiënten bij uit dit gezin. Is dat de bedoeling? Luna heeft voor een heel jaar behandeling nodig heeft en kan momenteel niet eens naar school. Zegt dat niet genoeg? Doet jullie blijkbaar niets of wel? In een gezin met een manisch depressieve moeder en twee autistische kinderen dient rust en regelmaat te zijn. Ik adviseer u daar eens iets over te lezen, want de gemeente bewerkstelligen zo juist het omgekeerde waardoor de kosten alleen maar oplopen.

U zult zich moeten realiseren dat wanneer jullie op deze mannier door gaan, er heel wat fout zal gaan in dit gezin. Gevolgen waarvoor ik de gemeente verantwoordelijk zal stellen!

Twee dagen later worden wij gebeld door het hoofd van de afdeling Jeugdzorg. ‘Onze welgemeende excuses, de gemeente heeft de verkeerde wet gehanteerd. De beschikking voor een volledige vergoeding voor het ziekenvervoer is naar u onderweg.’ Zowel de VNG als het Ministerie hadden contact opgenomen met onze gemeente. Pas toen hadden ze door, dat wij al die tijd gelijk hadden...

Daarna heb ik drie dagen lopen huilen van opluchting...

 

Reacties  
#1 Anouk 10-08-2015 20:56
Met recht een bizar verhaal! Ongelooflijk hoe de gemeente steeds weer probeert om eronder uit te komen. Bij mensen die niet goed in staat zijn om voor zichzelf op te komen zoals jullie hebben moeten doen, lukt het ze om de kosten niet voor hun rekening te nemen terwijl het gewoon wettelijk geregeld is. In en in treurig dat jullie de gemeente zo onder druk hebben moeten zetten terwijl alle feiten toch allang duidelijk zijn? Als het kind in een rolstoel zit, vraagt niemand zich iets af maar als je kind autisme heeft dan lijkt het eind zoek. Dan moet je strijden om een ander, die ervoor geleerd zou moeten hebben, te overtuigen wat de problemen zijn. Om heel boos van te worden. Al die extra zorgen kunnen wij (ouders van een kind met autisme) er echt niet bij hebben. Wanneer wordt dat nu eens duidelijk?? Ben blij dat het uiteindelijk geregeld is voor je. Ik hoop dat veel mensen wat aan dit verhaal zullen hebben. Bedankt voor het delen :-)
Citeer
Plaats reactie